Šljivovica (pruimenbrandewijn)

Šljivovica (pruimenbrandewijn)

Šljivovica is de bekendste soort fruitbrandewijn. Hij is zo geliefd in Kroatië en de omliggende landen omdat hij zo sterk is en een heerlijke warmte afgeeft bij het drinken.

 

Hij wordt vaak geserveerd als aperitief, maar ook als digestief na een rijke maaltijd. Šljivovica is het allerlekkerst als hij zelfgestookt is en in goed gezelschap wordt gedronken. De šljivovica uit Lika en ook die uit Slavonië staan bijzonder hoog aangeslagen vanwege hun kwaliteit, waarbij die uit Slavonië ook een officieel keurmerk van geografische oorsprong draagt, vanwege de eeuwenlange traditie waarin hij staat. In deze regio stonden namelijk in bijna elke tuin wel pruimenbomen en de rijke oogst werd elke herfst omgezet in zoete jam of sterke rakija. Op speciale stookplaatsen bevonden zich grote houten tonnen waarin de fermentatie van het fruit plaatsvond, evenals een ketel om de rakija te stoken.

 

In de 19de eeuw werd rakija gedestilleerd in ketels van aardewerk, maar later werden die vervangen door koperen ketels. Voor de productie van šljivovica werden soorten gebruikt als bistrica, die het vaakst werd gekweekt in Slavonië, maar ook vele andere autochtone soorten zoals bjelica, turkinja of trnovač.

 

De rijpe pruimen die van de boom vielen, of speciaal geplukt werden, werden ontdaan van hun steel en wat er nog aan bladeren aan zat en de harde pit werd eruit gesneden. De schoongemaakte pruimen werden in de houten vaten gedaan en bleven drie tot vier weken staan om ze zacht te laten worden en het fermentatieproces zijn gang te laten gaan. Daarna werden ze gestookt in een ketel om zo het waardevolle vocht eruit te krijgen. Omdat het stoken van rakija een proces is dat meerdere uren duurt, vond het meestal plaats in gezelschap van buren en vrienden, waarbij er natuurlijk geproefd werd van het resultaat van de destillatie van vorig jaar.

 

Hoe ouder de Slavoonse šljivovica, hoe beter. Dus na eenmalige destillatie wordt de rakija in vaten van Slavoons eikenhout gegoten waarin het het unieke aroma krijgt, maar ook de goudgele kleur en de herkenbare geur van zelfgestookte rakija.