Kajzeršmarn

Kajzeršmarn

Klasyczne naleśniki, które swoją słodyczą rozweselą dużych i małych i swój wariant nazywany kajzeršmarn albo carski drobljenac, smaczny deser, którego przygotowania nie da się zepsuć. Legendy mówią, że był to ulubiony deser cesarza Franciszka Józefa I (1830 – 1916) powstał przy okazji, kiedy nadworny kucharz próbował przyrządzić lekki deser dla cesarzowej Elżbiety, która go z powodu jego brzydkiego wyglądu nie chciała skosztować. Według historii na temat jego powstania, cesarz Franciszek poprosił o talerz, który został odrzucony z przyszłym carskim drobljencem, wypowiedział przy tym słowo w żargonie wiedeńskim schmarren, które w tym czasie oznaczała coś głupiego albo bezwartościowego. Mimo "problematycznego początku" deser w austriackim niemieckim nazywany Kaiserschmarrn podbił serca Austriaków, jek również mieszkańców sąsiednich krajów, dlatego poza Austrią jest popularny również w południowych Niemczech, na Węgrzech, w Czechach, Słowenii i w północnej Chorwacji.

 

W odróżnieniu od prostego ciasta na naleśniki, przy przygotowaniu kajzeršmarnu, obok jaj, mąki, soli i odrobiny rumu, używa się pianę z białek, która w ostatecznym daniu nadaje wyjątkową pulchność i miękkość. Kajzeršmarn jest najsmaczniejszy, kiedy przyrządzany jest na maśle, a do jego pieczenia potrzebne jest niewiele umiejętności, ponieważ jego grube ciasto musi zostać w pewnym momencie obrócone na patelni, żeby usmażyło się z obydwu stron. Ten przepis jest idealny dla początkujących kucharzy, ponieważ polega na rwaniu grubego „naleśnika” na niewielkie kawałki i następnie zapiekaniu, a najsmaczniejszy jest na ciepło. W kuchni austriackiej, z której pochodzi, kajzeršmarn jest tradycyjnie spożywany z kompotem śliwkowym, w którym jest też szczypta cynamonu, posypany cukrem lub z dodatkiem sosu jabłkowego, w taki bardzo prosty sposób można to danie uszlachetnić. Dzieci będą się szczególnie cieszyły ze smacznych słodkich kęsów, jeżeli dodasz kulkę lodów waniliowych.